Rahmetle andığımız Reşat Oyal’ın Bursa’ya kazandırdığı en büyük değer olan Kültürpark, her Bursalının anıları arasında yerini almıştır…
Geçtiğimiz günlerde Kültürpark Derneği yeni dönem başkanını seçmek için kongresini gerçekleştirdi…
Mevcut başkan Ali Ademoğlu, yeniden bu onurlu görevin başına getirildi…
Derneğin amacı belli…
Kültürpark’ı yaşatmak…
Ama bu nasıl olacak?
Ademoğlu’nun deyimiyle Kültürpark’ın kapasitesi günlük 50 bin kişiyi ağırlayacak kadar…
Fakat nedendir ki bu sayı günde bin 500 ile sınırlı kalıyor?
Durun söyleyeyim…
Benim çocukluğumda çoluk çombalak doluşur Kültürpark’a giderdik…
Gerek park içinden çiğ börek vs alarak, gerekse evde yapılan poğaça ve böreklerle gidip bir çay bahçesine otururduk…
Yerdik, içerdik…
Kendimize göre harika bir gün geçirirdik…
Akşamüstüne doğru o zamanki çocukların en büyük eğlencesi Lunaparka gider oyuncaklara binerdik…
Bir de şimdiki durumu değerlendirelim…
Çay bahçelerine oturuyorsunuz…
Bir bardak çay 1,5 TL ya da 2 TL…
Elinde çay tepsileri olan garsonlar sürekli aralarda dolanıyor ve siz isteseniz de istemeseniz de masaya çayı bırakıyor ve ardından soruyor. ‘Ağabey çay içer misiniz?’…
Bizim halkımız utangaçtır…
Masaya bırakılmış çayı geri veremez mecbur içer…
Hal böyle olunca günümüz şartlarında insanlar 1,5-2 TL’ye çay içebilir mi ki?
Buradan Kültürpark Derneği’ne seslenmek istiyorum…
Eğer ki 1955 yılında biz Bursalılara kazandırılmış en güzel merkezlerden biri olan Kültürpark’ı yaşatmak istiyorsanız ilk olarak şu fiyatlarda bir oynama yapın…
Yıllardan beri ‘Ortadireğin’ eğlenme ve dinlenme alanı olan Kültürpark’ı yeniden eski görüntüsüne kavuşturun…
Lunapark’a bakıyorsunuz neredeyse Türk bulmak imkansız…
Geçtiğimiz günlerde İstanbul’dan misafirlerim geldi…
Onları parka götürdüm…
Otoparktan arabayı almaya gittiğimizde Lunapark’a bakmak istediklerini söylediler…
Kıramadım gittik…
Bir de gittik ne görelim?
Her yer Arap turist…
Türklere bakıyorum çocuklarını bir ya da iki kez bir oyuncağa bindiriyor ve evinin yolunu tutuyor…
Tüm oyuncaklarda Arap gençleri, tapulamışçasına kalkmadan defalarca biniyor…
Tabi sebebi kısa sürede belli oldu…
Oyuncaklara biniş ücreti 2,5 TL…
Bu da demek oluyor ki, bizim insanımız bu şartlarda çocuğunu işte ancak 1 yahut 2 kere bindirebilir…
İşte Reşat Oyal Kültürpark’ında gelinen son nokta bu…
Hani Uludağ dibimizdedir de bir ömür boyu belki kazara bir kere çıkabiliriz. Aynen o şekilde.
İşletmecilerin para kazanmasına sözümüz yok!
Fakat rakamlar makul seviyelere çekilmeli ve Arap turist kadar bizim insanımız da bu parkın nimetlerinden faydalanabilmelidir…
yazan :Bekir Uğur GÜR