En Zor Temizlik, Beyindeki Örümcek Ağları mı?
Temizlik, hayatın her alanında vardır. Evinizi süpürür, mutfağınızı parlatır, tozları alır, yaşam alanlarınızı temizler. Parlayan yüzeyler, ferahlatan koku, düzenlenmiş eşyalar içinize siner. Oh be dediğinizde; yorgunluk, bir süre sonra becerebilmenin rahatlığı ile kaybolur. İş bitmiştir ve sonuç ortadadır.
Peki ya zihindeki kirler? Ya içinizdeki birikintiler? Ya kirli düşünceler? Ya zan işgalleri? Ya eksik hayat artıkları? Ya yaşamın sunduğu; ama ulamadığınız hayat? Ya kapısını bile çalmaya cesaret edemediğiniz beyninizdeki kapalı odalar? Tüm bunlar örümcek ağları ile örülü ise ne olacaktır? Temizlemeye gücünüz var mı? Yoksa farkında bile değil misiniz?
Günlük uğraşlar, saplantılarınız ve yakanızı bir türlü bırakmayan kaygılarınız, fark etmeseniz de beyninizde kat kat örümcek ağlarının oluşmasına sebep olur. Kaçırdığınız “şimdi”lerin, neleri eksik bıraktığını fark etme bilincinde değilseniz; toplumsal ve yaşamsal durumların kendinizi bile unutturmasını öylece seyredersiniz!
Beyninizdeki örümcek ağları; üzeri örtülenlerin, ertelenmişlerin, kaçırılan şimdilerin, eksik bırakılmış yaşam durumlarının ve zihnin acımadan sunduğu olumsuzlukların sonucudur. Zamanla biriken bu ağlar, hayatın ritmini bozar, yavaşlatır, odaklanmayı engeller ve yaşam enerjisini emer. Hayat ritminin olmazsa olmazı, yaşam enerjisidir; sevinç ve mutlulukların hissedilmesini sağladığı için özgüvenin olmazsa olmaz konumundadır.
Haklı olun veya olmayın, içinizdeki kin ve kıskançlıklar da örümceği besler. Egonuzun tatminini düşündüğünüz kadar, kin duyduğunuz veya eleştiri hakkı elde ettiğinizi zannettiğiniz, çevrenizdekilere empati ile bakmayı akıl edemediğiniz sürece ağlar çoğalır. Kendinize verdiğiniz değer kadar, başkalarının da en az sizin kadar değerli olabileceği hiç aklınıza geliyor mu? Kendinizi haklı gördüğünüz kadar, başkalarının da haklı olabileceği aklınıza gelmiyorsa; beyniniz kirlidir ve temizleme gereği bile duymazsınız. Yaratılanı, yaratandan ötürü sevmiyorsanız; sizi kim sevecek, hiç düşündünüz mü? Sevgisiz yapabilecek misiniz?
Hayatın ritmini bozan; ama bir köşede tutulan eski anılar, küskünlükler ve keşkelerden kurtulmak git gide zorlaşır. Bir türlü “kabul”e geçemez ve “nedenler”, “nasıl”a evrilemez. Kabullenilenlerin çokluğu, her şeyin bir süre sonra tekrar depreşmesinin engellenmesi gittikçe zorlaştırır. Nedenler ile kabullenmelerin işbirliği beyindeki örümcekleri biraz daha besler. Çözüm yolu olan “nasıl”a geçememek, aslında eksik kalan yaşamların sonucu olsa da farkındalık eksikliğidir ve “neden”in isyan hissini körüklemesine engel olamazsınız. Yaşamınız, normal seyrinde akmaz. Bu tıpkı, kendi yatağında sakin sakin akarken taş atılmasıyla hırçınlaşan suyun, kanaldan taşması gibidir.
Olmamış olaylar üzerine kurulan senaryolar, stresi artırır. Zihnin, daha çok olumsuzluklar biriktirmesine sebep olur. Olabilir olanların yerini, olmamışların alması, özgüvenin de etkisini azaltacağından; hayatın ritmi bozulur. Oysaki olmamışların olabilirliği, yaşam enerjisinin artması ile başarılabilecektir. “Ya olmazsa?” stresi, olabilirlikleri biraz daha öteye itmekten başka işe yaramaz. Bir an önce zihnin olumsuz sunumlarından kurtulma anı olan “şimdi”dileri kaçırmadan; “olanı, olduğu gibi kabule geçmek” düsturunu, yaşamın sunduğu manifesto gibi algılamak gerektiği bilincine ulaşılmalıdır. Ulaşılamazsa; örümcekler, daha çok çalışma alanı bulurlar.
Küçülen dünyanın bilgi kirlilikleri, algı dikteleri, sosyal medya, iletişim akışları ve bildirimler de örümceklerin faaliyetini artıran toplumsal dinamiklerdir. İstenilen hayat ile gerçekleşen hayat arasındaki zıtlıkların sebep olduğu “eksiklik hissi”, yaşam enerjisini düşürerek örümcekleri azdırarak toplumsal bağın gevşemesine sebep olur. Yaşamdan elde edilmesi gereken donanımların elde etme beceri ve beceriksizlikleri, objektif olarak değerlendirerek “Kabul” e geçilemezse; kendinizle savaş ta bitmez, örümcekler de!
Beyindeki örümcek ağları, görünmezdir ve ölçülemez. Farkına varılamaması, süreci biraz daha zorlaştırarak “kendi ile savaş” ı arttırır. En yakınındaki insanın değerini bilmemek, görmezden gelmek, kendini üstün görmek ve değiştirme eylemlerinin sonucu ortaya çıkan zıtlaşmaların artmasını sağladığından; her insan, davranışlarını yönetmek ve gözlemlemek zorunda olduğunu anlamadıkça çatışma bitmeyecektir.
Zihinsel sunumlar sinsidir; bazen sadece genel bir huzursuzluk, kronik bir yorgunluk ya da sabırsızlık olarak kendini gösterir. Hangi sunumun etkisini savuşturmak gerektiğini bilmek bile başlı başına bir başarıdır. Elbette zihnin sinsi planları, hiç bitmeyecektir. Hayat boyunca kaydedilen yaşam durumlarını, çok iyi biriktirdiği için baş etmenin zorluğunu anlamak bile süreci aydınlatır. Zihnin rafları, çok iyi tasnif edilmiş, size ait yaşam durumları ile tıka basa doludur. Ne zaman, nerede ve nasıl beyni işgal edeceğini çok iyi bildiğini algılamak, başarıyı arttırır. Unutulmasın ki zihin, sizin “duygusal” anınızı sinsice kollamaktadır. “Şimdi”de değilseniz, bilin ki duygusal durumdasınız ve düşüncenizi işgal etmiştir! Geçmişe götürüp önünüze en olumsuz anlarınızı düşüncenize sokar; çünkü sizi bloke ettiğinde etkin olabilecektir! Zihnin, kontrol edilemez, yönlendirilemez ve kodlanamaz olması, mücadelenin de zorluğunu ortaya koymaktadır. Aslında yaşamınıza ait eksiklikleriniz ve mutsuzluklarınızı örümcek ağları arasında saklamaktadır. Hayatınıza zihniniz hâkim ise bilin ki beyninizi örümcek faaliyettedir! Bir an önce “şimdi”ye dönmelisiniz!
Zihninizi temizlemek için fiziksel aletler kullanamazsınız. Kendiniz ile yüzleşmek, iç dünyanıza girmek, olduğunuz gibi olmayı başararak anlatabilmek özgüveninizi arttıracaktır. Güç toplamalısınız ki huzurunuz artsın. Zihni, elinizdeki süpürge değil, “şimdi”de hissettiğiniz yaşam enerjiniz ile etkisiz duruma getirebilirsiniz. Kendinizi hissedin ve karar ve duruşunuzda “kendiniz” olduğunuz sürece, dış etkenlerin etkisiz kalacağı bilincine, bir an önce uluşmalısınız.
İnsan, bildiği acıya veya tanıdık karmaşıklıklara alışma eğilimindedir. Beyindeki o eski örümcek ağları, bazen o kadar uzun süredir oradadır ki, kişi o karmaşayı kendi kimliğinin bir parçası zanneder. Onlarla bütünleşir. Umutsuzca kanıksamıştır. Adeta ağı temizlemek, bilinmeyene adım atmak olarak algılanarak korkutucu gelebilir. Ağları kendi gücü ile temizleyemeyeceğini kabullendiği için, hayatı öyle yaşamaya devam ederler. Ta ki örümcek ağlarını sadece kendi gücü ile temizleyebileceğini anlayana kadar!
Beyindeki örümcek ağlarını tamamen yok edemezsiniz; çünkü insan, zaman zaman duygusaldır. Hayatı tam hissetmez. Bir an önce duygusallıktan gerçeğe, yani nefes alınan şimdiye dönmelisiniz. Duygusal olduğunuz sürece, içerideki örümcek, ağ üretmeye ve beyninizi kirletmeye devam eder. Günlük yaşamda hissettiğiniz kin, olumuz düşünce ve sevgisizlik gibi düşünsel hisler, yaşam akışınızı yavaşlatmaktadır. Hak etse bile, bir başkası hakkında olumsuz hisleriniz, beyninizde ağları arttırmaktan başka bir işe yaramamaktadır. Hislerin birbirini tetikleme özelliği vardır; olumlular olumluları, olumsuzlar olumsuzları! Olumlu düşündüğünüzde, davrandığınızda ve hissettiğinizde; örümcek, sizi sevmeyecektir; ama isyan ettiğinizde ve olumlu düşünmediğinizde sizi çok sevecektir! Zihnin karanlık odalarındaki örümceği bulmalısınız! Aslında içinizdeki karanlık odaları bilmektesiniz! Oradadır!
İnsanın en büyük şansı; “düşünebilmek ve onu konuşabilmektir”. Konuşabilmenin, karanlıkta bıraktığınız yerleri aydınlatacağına ve biriken kirli suları boşaltabileceğine inanmak; eksilen yaşam enerjinizi tamamlayacaktır. “Olduğu gibi” olmak zor olsa da başardığınızda; kendinizle yüzleşerek “kendinizi kabul” etmeniz kolaylaşır ve içinizdeki ışığı yakar. Örümcekler, ağ örecek karanlık yerler bulamaz!