Bir boşanma davasında Yargıtay, taraflar arasındaki geçimsizliğin nedenlerini değerlendirirken beklenmedik bulgulara dikkat çekti. Mahkeme kayıtlarında eşlerin birbirini suçladığı, ilişkinin temelinin zedelendiği ve çocukların yararına tedbir nafakası ile tazminat talepleri yer aldı.
Davalı erkek, eşinin sürekli tartışma çıkardığını, onaylamadığı kişilerle görüştüğünü ve aileye karşı ağır hakaretlerde bulunduğunu iddia etti; ayrıca cinsel soğukluk ve son 10 yıldır yatağın ayrı olduğunu belirtti. Kadın ise erkeğin hakaret ve şiddet uyguladığını, tehdit ettiğini, geceleri horlama ve uykuda diş gıcırdatma nedeniyle rahatsızlık yaşadığını ve bu yüzden geceleri ayrı odada yattığını savundu.
Aile Mahkemesi, deliller doğrultusunda erkeğin fiziksel şiddet, tehdit ve hakaret uyguladığını tespit etti; kadının ayrıca erkeğin yoğun horlaması nedeniyle rahatsızlık yaşadığını ve bu nedenle ayrı yatışın söz konusu olduğunu kabul etti. Bu bulgularla tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığına karar verildi ve boşanmaları hüküm altına alındı.
Nafaka ve tazminat talepleri yönünden mahkeme, çocukların yararına nafaka ve kadın lehine maddi-manevi tazminat ödenmesine hükmetti. İlk derece kararı istinafa taşındı; Bölge Adliye Mahkemesi itirazı reddetti. Koca kararı temyiz edince dosya Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’ne geldi.
Yargıtay, tarafların güncel sosyal ve ekonomik durumlarını, nafakanın niteliğini ve ekonomik şartları göz önünde bulundurarak verilen nafaka miktarının yetersiz olduğuna kanaat getirdi. 4721 sayılı Kanun’un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi hatırlatılarak daha adil bir nafaka tayinine işaret edildi. Bu nedenle tazminat miktarına ilişkin kısım bozuldu.
Dosya, maddi ve manevi tazminat ile nafaka miktarlarının yeniden değerlendirilmek üzere yargı sürecine geri gönderildi. Karar, yerel kamuoyunda farklı görüşler doğurdu; bazı kesimler mahkemenin horlama ve gıcırdatmayı eşler arasındaki geçimsizlik açısından önemli görmesini eleştirdi, bazıları ise kadının yaşadığı huzursuzluğun haklı gerekçe olduğunu savundu.
