Kasım ayındaki ara seçimlere iki ay kala Washington’da güç dengeleri yeniden şekilleniyor. Cumhuriyetçiler Senato’daki mevcut 53-47 çoğunluğunu korumaya çalışırken Demokratlar dört sandalye kazanarak kontrolü ele geçirme ihtimaliyle karşı karşıya. Ancak seçime etki eden asıl unsur, eyalet anketlerinden çok ulusal siyasi atmosferdeki değişim.
Reuters/Ipsos’un son verileri Başkan Donald Trump’ın onay oranının yüzde 33’e gerilediğini gösteriyor; bu, onun kariyerindeki en düşük seviyelerden biri sayılabilir. Aynı araştırma, seçmenlerin ekonomik kaygılarının da Cumhuriyetçilerin aleyhine olduğunu ortaya koyuyor: Amerikalıların yüzde 71’i hayat pahalılığıyla mücadelede başarısız olunduğunu düşünüyor ve bu görüş Cumhuriyetçi oy verenlerin bile büyük bir kısmında görülüyor.
Demokrat seçmenlerin sandığa gitme isteği Cumhuriyetçilere kıyasla daha yüksek görünüyor. Reuters/Ipsos’a göre Demokratların yüzde 46’sı ara seçimlerde oy kullanmaya çok istekli olduklarını söylerken, Cumhuriyetçilerde bu oran yüzde 31 seviyesinde. Bağımsız seçmen eğilimleri de Demokratlara doğru kayıyor; bağımsızların Demokrat adaylara yönelimi yüzde 36, Cumhuriyetçilere yönelimi ise yüzde 22.
Ekonomik algı da Demokratların lehine dönmüş durumda. Ipsos’un ağustos verileri, seçmenlerin hayat pahalılığıyla mücadelede Demokrat Parti’ye daha fazla güvendiğini gösteriyor. Pew Research Center’ın temmuz araştırması ise Demokratların Kongre tercihinde yüzde 43’e karşı yüzde 37’lik bir üstünlük sunduğunu ve Demokrat seçmenlerin seçimlere daha yüksek ilgi gösterdiğini bildiriyor.
Texas bu yıl Cumhuriyetçilerin en büyük baş ağrılarından biri haline geldi. Geleneksel olarak Cumhuriyetçi kalesi olan eyalette Ken Paxton ile Demokrat James Talarico arasındaki yarış dar farklarla sürüyor. Texas Politics Project’in ağustos araştırması Talarico’yu yüzde 42, Paxton’ı yüzde 39 destekle gösterdi; yarışın bu kadar yakın olması bile Cumhuriyetçiler için stratejik kaynakların bölünmesine yol açıyor.
Alaskada ise sıra dışı bir durum söz konusu: Demokrat Mary Peltola’nın rekabetçi pozisyon almasının yanı sıra oy pusulasında aynı adı taşıyan ikinci bir Dan Sullivan’ın bulunması ve sıralı tercih sistemi, Cumhuriyetçi kampanyada belirsizlik yaratıyor.
Mainede Demokrat Troy Jackson, Cumhuriyetçi Susan Collins’e karşı kırsal ve çalışan sınıf seçmende seslenmeyi hedefliyor. Ohioda ise eski Demokrat senatör Sherrod Brown’ın yarışa dönmesi, işçi sınıfı ve sanayi bölgelerinde kişisel desteğe dayalı rekabeti yeniden ateşledi. Bu eyaletlerde yarışların sertleşmesi Demokratların ulusal rüzgârdan yararlanma stratejisinin bir parçası.
Demokratların senatoyu kazanma şansı var olsa da yol kolay değil: net dört sandalye kazanmaları gerekiyor. Buna karşın Cumhuriyetçilerin mali üstünlüğü dikkat çekiyor. Temmuz sonu itibarıyla Cumhuriyetçi ulusal komitelerin nakit rezervi 279 milyon dolar civarındayken Demokrat komitelerde 136 milyon dolar nakit ve yaklaşık 18 milyon dolar borç bulunuyordu. Yüksek Mahkeme kararları ve parti komitelerinin reklam indirimlerinden yararlanma imkanları Cumhuriyetçilerin bu avantajını pekiştirebilir.
Bir başka kritik soru ise Trump’ın 3 Kasım’da oy pusulasında olmayacak olması. Brookings’in analizleri, düşük katılımlı seçimlerde Cumhuriyetçilerin önceki başkanlık dönemlerindeki performanslarının gerisinde kaldığını, Demokratların ise desteklerini artırdığını gösteriyor. Bu, Demokrat seçmende Trump karşıtı daha yüksek bir mobilizasyon işareti olabilir.
Ekonomi ise seçim kaderini belirleyecek en önemli etkenlerden biri olarak öne çıkıyor. Market fiyatları, konut ve enerji maliyetleri seçmen gündeminin merkezinde; dış politika ve İran bağlantılı gelişmeler ise ekonomik algıyı daha da karmaşık hale getiriyor. Cumhuriyetçiler gündemi göç, vergiler ve Demokratların sol kanadı üzerinden yeniden çerçevelemeye çalışırken Demokratlar özellikle kritik eyaletlerde adayların kişisel profillerini ve ekonomik vaatleri ön plana çıkarıyor.
Sonuç olarak Cumhuriyetçilerin güçlü finansal kaynakları, iktidarın getirdiği avantajlar ve Trump tabanının sürekliliği bulunuyor. Buna karşılık Demokratlar düşük başkanlık onayına rağmen yüksek seçmen motivasyonu ve hayat pahalılığına dayanan tepkinin avantajını kullanmaya çalışıyor. Kasım ayına kadar tüm bu unsurların nasıl şekilleneceği, Senato kontrolünün kaderini belirleyecek.
