Arakanlı Müslümanların içinde bulunduğu zor koşullar küresel dikkat gerektiren bir insanlık krizine dönüşüyor. BM Sözcüsü Stephane Dujarric, Genel Sekreter António Guterres’in bu toplulukların korunması ve insani yardıma erişimin sağlanması yönündeki çağrısını yineledi.
Dujarric, Myanmar ve çevresindeki ülkelerde Arakanlıların güvenliğinin giderek bozulduğunu, yerinden edilmelerin, fon kesintilerinin ve insan hakları ihlallerinin hayat kurtaran yardımları baltaladığını vurguladı. Hareketlilik ve insani erişim kısıtlarının sürmesiyle birlikte sivillerin maruz kaldığı tehlikenin her geçen yıl arttığını belirtti.
Genel Sekreter Guterres, uluslararası insan hakları hukuku, insancıl hukuk ve göç hukuku çerçevesinde sivillerin korunmasının zorunlu olduğunu hatırlatıyor. Dujarric, Guterres’in Bangladeş ve diğer ülkelere Arakanlı mültecileri kabul ettikleri için teşekkür ettiğini ve diğer devletleri de aynı şekilde korunma sağlamaya çağırdığını aktardı.
“Hareketlilik ve insani yardıma erişim kısıtlılığı sürerken her yıl yüzlerce sivil öldürülüyor.” şeklindeki uyarı, krizin insani boyutunun vahametini ortaya koyuyor.
Dujarric, Guterres’in çok sayıda Arakanlının denizde hayatını kaybetmesinden duyduğu kaygıyı paylaştığını ve bölgede arama-kurtarma işbirliğinin güçlendirilmesi gerektiğini söyledi. Ayrıca krizin kökten çözümü için kapsamlı siyasi adımlar atılması gerektiğini vurguladı.
Guterres, Arakanlıların güvenli, gönüllü, onurlu ve sürdürülebilir bir şekilde geri dönebilmeleri sağlanana dek uluslararası toplumun insani yardım, geçim kaynakları ve uzun vadeli destek sunmaya devam etmesi çağrısında bulunuyor.
2012’de Budistler ile Müslümanlar arasında Arakan’da başlayan çatışmalar sonrası çok sayıda kişinin yaşamını yitirdiği, evlerin ve iş yerlerinin tahrip edildiği kaydedildi. 25 Ağustos 2017’deki eş zamanlı saldırıları gerekçe gösteren Myanmar ordusu ve milislerin başlattığı şiddet dalgası sonucunda Ağustos 2017’den sonra Bangladeş’e sığınanların sayısı yaklaşık 900 bine ulaştı.
Uluslararası kuruluşların uydu görüntüleriyle belgelediği köy tahribatı ve hak ihlalleri, bazı BM ve insan hakları örgütleri tarafından “etnik temizlik” veya “soykırım” şeklinde nitelendirildi.
