Gazze Şeridi’nde su ve sanitasyon altyapısının büyük ölçüde zarar görmesi, bölgedeki halkı temiz suya erişimde ağır bir sıkıntıya sürüklüyor. Binlerce kişi, saldırılar sonucu evlerini kaybedip çadırlarda veya kamplarda yaşamak zorunda kalırken temel yaşam ihtiyacı olan suya ulaşabilmek için sürekli çaba harcıyor.
Su dağıtımları sınırlı ve düzensiz olduğundan aileler süregelen belirsizlikle başa çıkmak zorunda. Birçok kişi, yalnızca acil ihtiyaçları karşılayacak kadar su sağlayan tankerlerin gelmesini bekleyerek günlük yaşamını sürdürüyor.
Suya erişim, Gazze’de en kıt kaynaklardan biri haline geldi. Evleri yıkılmış ya da hasar görmüş aileler, her sabah uzun kuyruklarda su tankerleri için bekliyor; bu bekleyiş özellikle çocuklar ve yaşlılar için büyük risk oluşturuyor. Kavurucu yaz sıcaklarıyla birlikte su talebi artarken kaynakların azalması, kamplarda insani krizleri daha da derinleştiriyor.
Gazze Su İdaresi’nin verilerine göre nüfusun yaklaşık yüzde 85’i güvenli içme suyuna erişemiyor. Ayrıca, ana su boruları ve tuz arıtma tesisleri dahil altyapının büyük bir kısmı tahrip edildi; yetkililer bu altyapının yüzde 85–90 oranında zarar gördüğünü bildiriyor. Tuz arıtma tesislerinin önemli kısmının çalışmaması, su kalitesini ve bulunabilirliğini daha da olumsuz etkiliyor.
Yerinden edilmiş sakinler ve bölge aktörleri, uluslararası kuruluşlardan acil destek çağrısında bulunuyor. Sivil toplum temsilcileri, su dağıtımını hızlandırmak ve altyapının onarımı için kaynak aktarımının kritik önemde olduğunu vurguluyor.
Gazze’de yaşayan birçok aile için günlük yaşam, su tankerlerinin peşinden koşmakla geçiyor—bu durum, saldırıların yol açtığı daha geniş insani çöküşün yalnızca bir parçası. Temel hizmetlerin zarar görmesi yaşam koşullarını ağırlaştırırken, temiz suya erişim eksikliği halk sağlığı açısından da ciddi bir tehdit oluşturuyor.
