El Niño döngüsü bu kez olağanüstü bir güçle geri geliyor. NOAA ve ECMWF’nin son raporları, orta ekvatoral Pasifik’te deniz yüzeyi sıcaklıklarının alışılmadık biçimde yükseleceğine işaret ediyor; bu durum dünya çapında hava ve iklim dengelerini belirgin şekilde sarsabilir.
Bilim insanları, model çıktılarının sonbaharda SSTA (deniz yüzeyi sıcaklık anomalisi) değerlerinin mevsim normallerinin 3°C üzerine çıkabileceğini gösterdiğini bildiriyor. Literatürde 2°C’nin üzeri “süper” sınıflaması anlamına gelirken, 3°C’lik sapma küresel sistemler üzerinde çok daha ağır etkiler yaratma potansiyeli taşıyor.
Süper El Niño, insan kaynaklı ısınma ile birleştiğinde küresel sıcaklıkları belirgin şekilde yukarı taşıyabilir; uzmanlar mevcut eğilim sürerse 2027’nin rekor sıcaklıklar görebileceğini öne sürüyor. Bu durum tarım, su kaynakları ve afet yönetimi açısından ciddi sonuçlar doğurabilir.
El Niño’nun etkileri bölgesel olarak çok farklı görünümler alacak: Atlantik’te üst seviye rüzgârların güçlenmesi kasırga oluşumunu azaltırken, Pasifik’te tropikal siklon aktivitesi şiddetlenecek. ABD’nin batısı daha nemli ve sıcak koşullara hazırlanırken, güney bölgelerinde kuraklık riski artacak. Orta Doğu ile Orta ve Güney Asya’da ise normalin çok üzerindeki yağışlar bekleniyor.
2015’te yaşanan son süper El Niño dönemi, dünya çapında ciddi insani ve ekonomik sonuçlar doğurmuştu: Etiyopya’da kıtlık sınırına varan kuraklık, Porto Riko’da su krizleri ve Pasifik’te eş zamanlı güçlü kasırgalar bunlara örnektir. Mevcut uyarılar, benzer veya daha şiddetli etkilerin yeniden ortaya çıkabileceğini gösteriyor.
Bilim camiası, hükümetleri ve uluslararası kuruluşları önceden planlama yapmaya davet ediyor. Tarımsal takvimlerin, su yönetimi stratejilerinin ve afet müdahale kapasitesinin gözden geçirilmesi; her derecelik Sıcaklık artışının küresel ekonomide milyarlarca dolarlık etki bırakabileceği gerçeğiyle aciliyet kazanıyor. Hazırlık sürecinin gecikmesi, insani ve ekonomik kayıpları büyütebilir.
