Bir şirkette yaklaşık üç yıl görev yapan yönetici ile işveren arasındaki e-posta yazışması Yargıtay’da emsal niteliğinde değerlendirildi. Çalışan, işverene gönderdiği mesajda yaşadığı manevi yıpranma ve çalışma koşullarına dair şikâyetlerini dile getirdi; işveren ise bu iletiyi iş sözleşmesinin sona erdirilmesi şeklinde yorumladı.
Yerel mahkeme, çalışanın talebini kabul ederek kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesine karar verdi. Ancak dosya Yargıtay’a taşındı ve Yüksek Mahkeme farklı bir kanaat belirtti.
Yargıtay, söz konusu e-postadaki ifadeleri, işçinin iş sözleşmesini feshettiğini gösteren bir irade beyanı olarak nitelendirdi. Bu nedenle yerel mahkemenin kararını bozarak, çalışanın kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine hükmetti.
Karar işverenlere ve çalışanlara yazılı bildirimlerde kullanılan ifadelerin hukuki sonuca etkisini hatırlatırken; çalışanların işverene gönderdiği mesajların fesih iradesi olarak yorumlanıp yorumlanmayacağı tartışmasını yeniden alevlendirdi.
