Ücret ve prim ödemelerinin yapılmadığını ileri sürerek işinden istifa eden M.A.D., kıdem tazminatı ve diğer alacakları için İş Mahkemesi’ne başvurdu. Davacı, ücretinin asgari ücret artı sefer başına prim şeklinde olduğunu, günlük ortalama 12-13 saat çalıştığını ve çoğu hafta tatili ile resmi tatillerde de görev yaptığını belirtti; sigorta primlerinin ise gerçek ücret üzerinden yatırılmadığını iddia etti.
Davacı, bu nedenlerle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ile hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödenmesini talep etti. İşveren ise davanın reddini istedi.
İş Mahkemesi, ödenmeyen işçilik alacakları ve primlerin eksik bildirilmesi gerekçesiyle feshin haklı olduğuna karar vererek davayı kısmen kabul etti. Karar istinafa taşındı ve Bölge Adliye Mahkemesi, fazla mesai yönünden sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırdı. Davacı temyize gidince dosya Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin incelemesine geçti.
Yargıtay kararında, uzun yol tır şoförlerinin çalışma düzeninin ispatında karayolları trafik kurallarına göre belirlenen azami araç kullanma ve dinlenme sürelerinden yola çıkılarak genel kabul görmüş varsayımlara varılmasının doğru olmayacağı vurgulandı. Bu kapsamda, yolculuk süresince zamanın nasıl değerlendirileceği büyük ölçüde şoförün kişisel tercihine bağlı olduğundan, birlikte yolculuk yapmayan tanığın anlattıklarının görgüye değil tahmine dayalı olabileceği belirtildi.
Yargıtay şöyle hükmetti: Uzun yol tır şoförlerinin çalışma düzenini ispat ederken, yalnızca görgüye dayalı tanık anlatımlarına itibar edilebileceği kabul edilmelidir; çünkü tek şoför şeklinde yapılan uzun yol seferlerinde birlikte gözlemde bulunan tanık bulunması nadirdir.
Yargıtay, takograf kayıtlarının da güvenilirliğinin tartışmalı olduğunu belirtti; kayıtların değiştirildiği iddiaları nedeniyle bu delillere dayanarak fazla çalışma alacaklarının kabul edilmesinin doğru olmadığı sonucuna vardı. Bu nedenle fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretleri taleplerinin davacı tarafından usulüne uygun kanıtlanmadığı gerekçesiyle reddi gerektiğini ifade etti.
Öte yandan Yargıtay, işverenin sigorta primlerini eksik ücret üzerinden bildirdiği ve bu durumun iş sözleşmesinin haklı nedenle feshi sonucunu doğurduğu kanaatine ulaştı. Bu nedenle kıdem tazminatı talebinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğini belirterek, Adliye Mahkemesi’nin fazla mesai kararını yasaya aykırı bularak hükmün bozulmasına oybirliğiyle karar verdi.
Karar, uzun yol tır şoförlerinin çalışma düzeninin ispatında hangi delillere itibar edileceği konusunda emsal oluşturdu. Özellikle yalnızca tahmine dayalı tanık beyanları ve şüpheli takograf kayıtlarına dayanan fazla mesai tespitlerinin davacı lehine kabulünün güç olduğu, fakat sigorta primlerinin eksik bildiriminin fesih için haklı neden teşkil ettiği net bir biçimde vurgulandı.
